Γλυκόπικρη χρονιά..στο καλό και να μας γράφεις!

Συνέχεια μπροστά σε καινούργιους δρόμους, μονοπάτια και σταυροδρόμια..
Η ζωή τελικά είναι μια γλυκόπικρη συμφωνία;



Μα ένα ερώτημα απ' ότι φαίνεται θα συνεχίζει να με βασανίζει..
Μπορώ...να αλλάξω;; (και προφανώς δεν εννοώ τα ρούχα μου)..

Καλή και ανατρεπτική νέα χρονιά..
Με υγεία και αλληλεγγύη..
Θα μας χρειαστούν..

2011 .. Ερχόμαστε !!

Man in the Mirror

"I'm Gonna Make A Change,

For Once In My Life

It's Gonna Feel Real Good,

Gonna Make A Difference

Gonna Make It Right . .

                           

I'm Starting With The Man In

The Mirror

(Ooh!)

I'm Asking Him To Change

His Ways

(Ooh!)

And No Message Could Have

Been Any Clearer

If You Wanna Make The World

A Better Place

(If You Wanna Make The

World A Better Place)

Take A Look At Yourself And

Then Make A Change

(Take A Look At Yourself And

Then Make A Change)"..

Δρόμοι..

[Του Ρούσσου Βρανά]

{εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" (Πέμπτη, 18 Ιουνίου, 2009)}
=================================

Ο Μάικλ Μουρ...
... μεγάλωσε στο Φλιντ του Μίσιγκαν. Ο πατέρας του εργάστηκε στην Τζένεραλ Μότορς. Σήμερα, «μπροστά στο νεκρικό κρεβάτι της Τζένεραλ Μότορς», λέει ο Αμερικανός σκηνοθέτης, «τολμώ να πω πως νιώθω πλημμυρισμένος από χαρά για την κατάντια της εταιρείας που κατέστρεψε την ιδιαίτερη πατρίδα μου».
Το Φλιντ...
... είναι πια μια από τις φτωχότερες αμερικανικές πόλεις. Δεν είναι βιώσιμη. Γι΄ αυτό οι αμερικανικές αρχές αποφάσισαν να κατεδαφίσουν ολόκληρες συνοικίες που τις έχουν εγκαταλείψει οι κάτοικοί τους και να περιορίσουν κατά 40% την έκταση της πόλης. Το Φλιντ θα χρησιμεύσει σαν ένα πειραματικό εργαστήριο. Γιατί την ίδια τύχη θα έχουν άλλες 50 αμερικανικές πόλεις, όπως το Ντιτρόιτ, η Φιλαδέλφεια, το Πίτσμπουργκ, η Βαλτιμόρη και το Μέμφις. Πολλές από αυτές ήταν κάποτε μεγάλα κέντρα της αμερικανικής βιομηχανίας αυτοκινήτου. Η Καρίνα Πάλαγκστ, διευθύντρια του προγράμματος «Πόλεις που συρρικνώνονται» στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, εξομολογείται στη βρετανική εφημερίδα «Τέλεγκραφ» πως υπάρχει «ένα πολιτιστικό και πολιτικό» ταμπού που εμποδίζει τους ανθρώπους να αποδεχτούν την πραγματικότητα της αμερικανικής παρακμής. Όμως, στο Φλιντ, αυτό το ταμπού το έχουν ξεπεράσει από καιρό. Γιατί η πόλη έχει πιάσει πάτο. Όπως λέει ο Νταν Κίλντι, επικεφαλής της κομητείας στην οποία ανήκει η πόλη, «η παρακμή είναι μια πραγματικότητα της ζωής μας και αν την αρνηθούμε, θα είναι σαν να αρνούμαστε τη δύναμη της βαρύτητας». Το Φλιντ, καμιά εκατοστή χιλιόμετρα από το Ντιτρόιτ, υπήρξε το λίκνο της Τζένεραλ Μότορς. Ο πεσμένος γίγαντας της αμερικανικής βιομηχανίας αυτοκινήτου απασχολούσε κάποτε 79.000 εργαζομένους. Σήμερα δεν ξεπερνούν τους 8.000. Η ανεργία έχει φθάσει στο 20% και ο πληθυσμός του Φλιντ έχει μείνει ο μισός (περίπου 110.000 χιλιάδες κάτοικοι). Η φυγή των νέων άδειασε τους δρόμους και τις συνοικίες της πόλης. Στο κέντρο του Φλιντ, άδειο, το ξενοδοχείο Ντουράντ, που έχει πάρει το όνομα του ιδρυτή της Τζένεραλ Μότορς, ήταν κάποτε ξακουστό, αλλά σήμερα είναι το σύμβολο της παρακμής της πόλης.

Η πόλη...
... του Φλιντ εθεωρείτο κάποτε υποδειγματική, όταν ήκμαζε η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία. Σήμερα πάλι ξαναγίνεται παράδειγμα προς μίμηση, αλλά για διαφορετικούς λόγους: πρέπει ένα μεγάλο μέρος της να κατεδαφιστεί, και σε αυτήν και σε άλλες 50 πρώην βιομηχανικές πόλεις, αν θέλουν να γλιτώσουν τη χρεοκοπία. Το Φλιντ θα αναζητήσει τώρα τη σωτηρία του επικεντρώνοντας την οικονομία του στην παροχή υπηρεσιών Υγείας και Παιδείας. Γιατί αυτές δεν μεταφέρονται εύκολα στο εξωτερικό από τους επιχειρηματίες. Το Φλιντ δεν θα είχε φθάσει στη σημερινή κατάντια, αν η Τζένεραλ Μότορς δεν μετέφερε θέσεις εργασίας στο Μεξικό για να κερδίσει από τα χαμηλά ημερομίσθια.
Είναι...
... σαν να κλαδεύουμε ένα δέντρο για να βγάλει νέα φυλλωσιά, απαντάει ο Κίλντι σε όποιους τον επικρίνουν για τη συρρίκνωση της πόλης του. Ναι, μόνο που εκείνοι που του έβαλαν στο χέρι το κλαδευτήρι, τρύγησαν πρώτα όλους τους καρπούς κι ύστερα το έβαλαν στα πόδια.

[ Δρόμοι ]

Του Ρούσσου Βρανά: rvranas@otenet.gr

-> 2009

Τόση εξέλιξη, τόση τεχνολογία κι ο κόσμος συνεχίζει να είναι σαν ένα νόμισμα με δύο όψεις... Φτώχεια, πόλεμος, πείνα, αρρώστιες... Απληστία, ασφάλεια, παχυσαρκία, φαρμακευτική υποστήριξη ακόμα και για τα ψυχολογικά του χρυσόψαρου επειδή μένει στη γυάλα!! Τα πράγματα δεν δείχνουν να πηγαίνουν καλά..Κρατήστε την αναπνοή σας:

http://www.jordanhoffman.com/

1) Οικονομική απληστία, η μεγαλύτερη απάτη του χρηματοπιστωτικού / τραπεζικού συστήματος..

2) Μια Ρωσία που αρχίζει να εκμεταλλεύεται το μονοπώλιο του φυσικού της αερίου αφήνοντας ολόκληρες χώρες δίχως ενέργεια! Αρχίζει δηλαδή να θυμίζει Αμερική..

3) Η Κίνα γίνεται αχόρταγη σε ενέργεια και φυσικές πρώτες ύλες..

4) Η Μέση Ανατολή έχει γίνει Άνω - Κάτω Ανατολή και δεν συμμαζεύεται..

5) Για την κλιματική αλλαγή καλύτερα να μην αναφερθούμε..

6) Πόσιμο νερό, διατροφική κρίση, παγετώνες - ξηρασίες...

Άραγε η ανάγκη για επιβίωση, για καλύτερη διαβίωση θα υπερισχύσει των αυτοκαταστροφικών τάσεων που εμφανίζουμε από καιρό σε καιρό ως ανθρωπότητα;

Θα μπορέσουμε να καταλήξουμε στο μοντέλο εκείνο της ανάπτυξης που θα υπηρετεί το τρίπτυχο της Οικονομικής βιωσιμότητας (και όχι της Ασυδοσίας), της Κοινωνικής υπευθυνότητας (γιατί όλοι αποτελούμε μέρη/αλυσίδα της ίδιας κοινωνίας κι αν σπάσει ένας κρίκος...) και της Περιβαλλοντικής ευαισθησίας (δεν θέλει ανάλυση νομίζω) ;;;

Καλή και συνετή χρονιά λοιπόν. Με υγεία, περισσότερη ανθρωπιά και αλληλεγγύη..Θα μας χρειαστούν...

Ο βιασμός..ενός μικρού νου

Γίνονται όλα τόσο γρήγορα, ακούς τόσα πολλά σε τόσες συζητήσεις..

Πως προλαβαίνουν να σκεφτούν; Πως ο λόγος γίνεται τόσο βίαια συμπερασματικός;
Ακούω πολλά και βλέπω ανθρώπους να τσακώνονται για καταστάσεις που οι ίδιοι δεν ορίζουν, ή για καταστάσεις όπου ο καθένας αφού έχει βρει τη μεριά που θέλει να υπερασπιστεί λέει αυτά που λέει..Το δίκαιο είναι μια έννοια δύσκολη τελικά, γιατί ο καθένας ψάχνει να βρει το δικό του δίκιο..Το χαμένο του δίκιο..Και κάπως έτσι πεθαίνει, ίσως, το Δίκαιο..

Αξίες, ιδανικά, ελπίδα, δημιουργία , δημοκρατία.. καθημερινός αγώνας για την αλήθεια..
Ωραίες έννοιες..Να ξαναβρούμε το νόημα της ζωής, να θυμηθούμε πως είναι να είσαι πρώτα απο όλα Άνθρωπος..Να εξατομικεύσουμε τις ευθύνες και να συλλογικοποιήσουμε τις κοινές μας αγωνίες.. Να βρω τη χαμένη μου Σκέψη.. που να ψάχνει το νόημα..

Καληνύχτα Αλέξανδρε..

Ανανέωση..

Πολύ δήθεν και πολύ "κλισέ" οι εκφράσεις που κυκλοφορούν το καλοκαιράκι ε; (ενώ τον χειμώνα..μμμμ τι να σου πω..) Κάτι "η τρέλα του καλοκαιριού", κάτι το "ονειρεμένες διακοπές", κάτι το "ασύλληπτο sex" ( ή πιο sic: "καλοκαιρινός έρωτας"), κάτι τα τραγούδια του Καρβέλα και της δεκαετίας του (#*@##!%^!!#@*..τα νεύρα μου...), κάτι το African look μαύρισμα (τόση αγάπη για την Αφρική ! ! μπράβο τα κορίτσια ! !) .. εεε δεν θέλει και πολύ να πάρεις τα βουνά...κυριολεκτικά και μεταφορικά..

Τέλος πάντων, καλή ξεκούραση, καλό άδειασμα από σκοτούρες και άγχη, τα ξαναλέμε τον Οκτώβριο γιατί ως γνωστόν στην Ελλάδα διακοπές κάνουμε και τον Σεπτέμβριο.. (Εσύ εκεί, πάλι τι σιγομουρμουρίζεις.."μμμ, καλά, σιγά τα πολλά αρθροσχόλια που έγραψες όλο το χρόνο, θα τα ξαναπούμε και τον Οκτώβριο..μμμ"... ) Τι να κάνω, σαν παιδί κι εγώ θέλω το χρόνο μου για παιχνίδια...και real life, που λέμε κι εμείς οι Έλληνες ! (Εε, John Pappas ?)

Χρόνια Πολλά !

Καλές γιορτές και μακάρι οι ευχές όλων μας να πραγματοποιηθούν..(αρκεί να προσέχουμε τι ευχόμαστε...)

Ας αναλογιστούμε τούτες τις μέρες ότι όσοι έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε γιορτές, πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα, αλλά και πόσο διαφορετική είναι η πραγματικότητα για πολλούς συνανθρώπους μας..κι ας κάνουμε κάτι, έστω και από τη νέα χρονιά..Χρόνια πολλά !

"Μην πήζεις" ..

Πέρασε ένας χρόνος από τότε ;

Κι όμως.. Τι να κρατήσω και τι να αφήσω...







...να λησμονήσω;
Δεν ξέρω... Έμαθα όμως κάτι που θέλω να μοιραστώ:
Να μην αγχώνεσαι και να τρως ρε μπαγάσα.. (εε προϊστάμενε;)

Καλή θητεία λοιπόν σε όσους υπηρετούν και να θυμούνται όσοι δεν έχουν "βύσμα", ότι δεν χρειάζονται (μ)πρίζα...για να "φορτίσουν"..

Κάπως έτσι λοιπόν.. Ή μήπως έτσι; χμμμ...

From: electricringo

Καληνύχτα..και καλή τύχη

(Είμαστε ή γίναμε ΑΠάνθρωποι;)

Έχουμε καιρό ακόμη...Χμμμμ..

Υπηρετώ την πατρίδα λοιπόν...Και από 01/01/2007 και το Νομό Σερρών..
Οι αντοχές του ανθρώπου δεν έχουν όριο πάντως..Παίζεις με τα όριά σου, βρίσκεις που λυγίζεις - αν λυγίζεις - και συνεχίζεις... Τελικά αξία έχουν τα σημαντικά..Αλλά έχουμε ξεχάσει ή έχουμε μπερδέψει τι είναι σημαντικό και τι ασήμαντο..
Ή μήπως όχι; Χμμμ..

Θητεία..σου 'ρχομαι..

Πάω να υπηρετήσω τη θητεία μου...Για να δούμε τι εμπειρίες τελικά
θα αποκομίσουμε.. Τέλος πάντων φιλιά σε όλους τους παλιούς και νέους φίλους μου...
και πολλή αγάπη στην κοπέλα της ζωής μου...χεχε..