Εγγενήθη Λυράρης

από την εκπομπή: "Ελλήνων Δρώμενα"..

"Η ομορφιά δεν είναι αυτό που προσπαθείς να δείξεις,

μα είναι εκείνο που δεν μπορείς όσο κι αν θες να κρύψεις"...

Δρόμος..

Θέλω να γράψω μα δεν ξέρω πως..
Θέλω να κλάψω μα δεν πρέπει..
Θέλω να.. να βγάλω από μέσα μου αυτό που με τρώει αλλά δεν μπορώ...ή μήπως δεν θέλω(;) ..
Γράφω βλακείες που τις αναιρώ..
Και μετά αναιρώ τις αναιρέσεις...
Σε τούτο τον κόσμο πόσες και πόσες αντιθέσεις
και άντε μετά εσύ να βγεις μέσα στη βροχή,
να φανείς δυνατός και ας μην ξέρεις πως,
για να κρατήσεις με όλο σου το είναι,
αυτούς που είναι και αυτούς που δεν είναι
...
και να...να νομίζω ότι κάτι κάνω κι άρα κάτι είμαι κι εγώ σε αυτόν τον κόσμο...
...που δεν υπάρχει πια...............



Ο δρόμος της επιστροφής μπορεί να είναι ένας δρόμος δίχως επιστροφή;

Εσύ και Εγώ...


Πόσο πιο όμορφα γίνονται τα πράγματα όταν βάζεις πρώτα τον άλλον..και μετά τον εαυτό σου!! Το τραγούδι θα μπορούσε να λέει: "Moi plus toi", αλλά ο Έλληνας Gregoire (ΝΑΙ Έλληνας!!) μας απογείωσε βάζοντας πρώτα..τον άλλον..πρώτα εσένα!!
την αγάπη σου..
τον αδερφό σου..
τους φίλους σου..
την οικογένειά σου..
και στο τέλος τον εαυτούλη σου..

Αν μπορούμε να αλλάξουμε εε;;
Αρχίζω να πιστεύω ότι Εσύ+Εγώ μπορούμε να αλλάξουμε...ακόμη και τον κόσμο όλο!! Άλλωστε έχουμε αρχίσει εδώ και δύο χρόνια.. και μια ολόκληρη ζωή μπροστά μας....μαζί,αγάπη μου!

Εε και άμα δεν τα καταφέρουμε να τον αλλάξουμε...λέω να πάρουμε ότι παίρνει και ο Θωμάς Ενδουάρδος της Υόρκης!!


Δείτε εδώ:
Radiohead - Lotus Flower




Τουλάχιστον να το ευχαριστηθούμε βρε παιδάκι μου!!!

Life... in Cartoon Motion

Thanks the Official MIKA website..

I need..

I'm a mess..

Gotye’s “Hearts a Mess”(radio edit)

Under Pressure

Ε, τι; Θέλει κι εξήγηση.. Δε νομίζω!
Αφιερωμένο σε αυτούς που δεν πιστεύουν στους ανθρώπους και στη δύναμη του συναισθήματος.. (" Ένας συνηθισμένος άνθρωπος κάτω από ασυνήθιστη πίεση"..άραγε πως θα αντιδρούσαμε;)

Η αρχή του τέλους της αρχής..

- "Αϋλήν.. αϋλήν.. Αϋλήν, καλά δεν μ’ακούς που σου φωνάζω;"
- "Ήμουν αφηρημένη κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο.. πάνω ψηλά στο λόφο"..
- "Χμμμ, η πόρτα έχει ανοίξει.. θα έρθεις;"
- "Δεν ξέρω.. δεν νομίζω.. Φοβάμαι.. Πήγαινε μόνος σου.. ναι, καλύτερα μόνος σου"..
- "Καλά λοιπόν"..


Η πόρτα που οδηγούσε.. προς τα κάτω, είχε ανοίξει.. Ναι, φαινόταν καθαρά η μεγάλη πέτρινη στριφογυριστή σκάλα.. γύριζε γύρω από τον εαυτό της έτσι όπως “κρεμόταν” μέσα στο κενό..

- "Αϋλήν.. δεν θα με βοηθήσεις;"
-………………………… (καμία απάντηση)

Κι έκανε το πρώτο βήμα.. έβαλε σιγά σιγά το κεφάλι μέσα από το άνοιγμα της πόρτας.. ένα ξύλινο , φαγωμένο από τα χρόνια κουφάρι πόρτας.. λίγο χαμηλό.. έσκυβες για να περάσεις.. και μετά σου ερχόταν η μυρωδιά της υγρασίας, της νύχτας.. της μουλιασμένης πέτρας….

Κατεβαίνει αλλά που πάει; Και τόσο σκοτάδι.. γιατί; Τακ τακ τακ, τα τακούνια χτυπούσαν πάνω στα πέτρινα σκαλοπάτια... Τακ τακ τακ…

Άκουγε τον ήχο να χάνεται σιγά σιγά η Αϋλήν (άϋλη)..
«Θέλω να τον βοηθήσω αλλά φοβάμαι» σκέφτηκε δυνατά...και έμεινε να κοιτάει έξω από το παράθυρο, πέρα στον καταπράσινο λόφο..

Είχε έρθει ο χειμώνας.. Έξω ο καιρός ήταν μουντός και φυσούσε, όχι δυνατά, αλλά να, εκείνο το κρύο αεράκι που σου θυμίζει, που σε ξυπνάει, που σε γεμίζει.. Και η Αϋλήν ήταν τυλιγμένη μέσα στο μάλλινο ριχτάρι της, γύρω από τους ώμους και την πλάτη της.. και χανότανε στη σκέψη της..

Τακ τακ… τα βήματά του ακούγονταν όλο και πιο μακρινά, κατάλαβε ότι δεν θα έκανε ούτε μια στιγμή πίσω.. ήθελε να κατέβει, ήθελε να περπατήσει τη στριφογυριστή πέτρινη σκάλα που οδηγούσε – άραγε που; κι ας το έκανε και μόνος του..

«Καλή τύχη» σκέφτηκε από μέσα της.. «καλή τύχη»..

Ματαιότητα Vs Προσπάθεια

Συμβαίνουν τόσα πολλά γύρω μας, στον πλανήτη ολόκληρο αλλά και στη χώρα μας..
Και ώρες ώρες σκέφτεσαι, τι θα μπορούσες να κάνεις για να βοηθήσεις ?? Μέχρι να σκεφτείς και μέχρι να υλοποιήσεις, τελειώνει ο χρόνος σου...ο χρόνος που θα μπορούσες να κάνεις κάτι γιατί μετά από ένα σημείο και μετά..όλα ξεχνιούνται, ξαναγυρίζεις στην καθημερινότητά σου, λησμονείς, τα αφήνεις πίσω σου..γιατί φοβάσαι μήπως τα βρεις μπροστά σου. Πόσο μάταια είναι όλα;

by Aris Visual Lab

Κι από την απέναντι μεριά υπάρχουν εκείνοι οι άνθρωποι που τα προλαβαίνουν όλα, βάζουν στόχους, δημιουργούν, βρίσκονται σε μία συνεχή κίνηση, δεν ξέρω πως διαχειρίζονται το χρόνο τους, δεν ξέρω πως μπορούν και αφομοιώνουν το νόημα, τη σημασία των πραγμάτων , των στιγμών, αλλά τα καταφέρνουν όλα..και τα καταφέρνουν αποτελεσματικά (-> Allos (άλλος ή άλλως))..

......

Στο παρελθόν η ποσότητα των δεδομένων, των πραγμάτων των οποίων γνωρίζαμε ήταν μικρή (σε σχέση με σήμερα), με αποτέλεσμα η ποιότητα να είναι ευδιάκριτη, να ξεχωρίζει..Σήμερα;
Που είναι τα θετικά πρότυπα; Και γιατί δεν τα προβάλουν; Πως μπορεί ένα καράβι μέσα στη νύχτα να μην πέσει πάνω στα βράχια αν δεν ανάψει ο Φάρος;

Ή όπως είχαμε καταλήξει με τον -> Jamie σε μια ηλεκτρονική συνομιλία μας:
"Γιατί να υπάρχει αυτή η απουσία φωτός;"

Give me a reason..

From: jamesbluntmusic

we shall meet again in two months..i'm so tired now

Αποκοινωνικοποίηση τώρα!

Ναι λοιπόν, τι να την κάνω την κοινωνικοποίηση όταν σχεδόν σε κάθε συζήτηση που βρίσκομαι δεν γίνεται ανταλλαγή απόψεων, επιχειρημάτων, διάλογος, αλλά παράθεση της ξεροκέφαλης και σωτήριας γνώμης ΜΟΥ.."ναι ρε, εγώ τα ξέρω όλα, έτσι είναι όπως στα λέω..εεε μην επιμένεις..καλά καλά θα δεις"... (image bymonstermagnet on deviantART)


Και αν δεν πέσεις στους "ego" (πως λέμε emo) σε περιμένουν οι pready(pr ready)..Διαφήμιση να γίνεται δηλαδή..Σήμερα αν δεν διαφημίζεις / διαφημίζεσαι δεν υπάρχεις..Ούτε τα "15λεπτά δημοσιότητας" σε σώζουν..πάνε αυτά,

τελείωσαν μαζί με την κυριαρχία του "μέσου"..ο μέσος τηλεθεατής, ο μέσος καταναλωτής, ο μέσος οικογενειάρχης, ο μέσος άνθρωπος. Γι' αυτό γίναμε κοινωνία
του "μέσου";

Δείτε τώρα όμως τι κάνω: σχολιάζω! Άρα τι κάνω; Απλά δείχνω.."Δείτε δείτε, το βρήκα, χειροκροτήστε με!"..Πώς θα αλλάξουμε αυτή τη νοοτροπία είναι το ζητούμενο..
Κι εδώ έρχεται, σχεδόν πάντα, η μαγική απάντηση/λέξη: ΠΑΙΔΕΙΑ...Ουάάου !

Και τότε γιατί η γενιά των γονιών μας, που είχαν Καθηγητάδες, που είχαν Δασκάλους, που είχαν τη Θέληση να μάθουν γράμματα για να ξεφύγουν από τη φτώχεια, που είχαν βρε αδερφέ μία Παιδεία καλύτερη από αυτήν που είχαμε, ας πούμε, εμείς, οικοδόμησαν μία κοινωνία της αρπαχτής, του εγωισμού και της φιλανθρωπίας και όχι μια κοινωνία ισότητας, αξιοκρατίας, αλληλεγγύης; Η γενιά των γονιών μας πέτυχε αναμφίβολα κάτι πολύ σημαντικό: στέριωσε την Δημοκρατία στον τόσο ταλαιπωρημένο τόπο μας, δεν το ξεχνάμε, δεν το παραβλέπουμε...

Αλλά για να προχωρήσουμε πρέπει να δούμε τα λάθη, να τα διορθώσουμε, να παλέψουμε, να ονειρευτούμε, να αγωνιστούμε, να...Αλλά τι λέω τώρα; άσε καλύτερα, θα τα γράψω στο blog μου, θα πάω και για ένα καφέ να τα συζητήσω με τους φίλους μου, μια χαρά..άσε θα την αλλάξουν άλλοι την πραγματικότητα...εγώ όμως θα είμαι εδώ για να την σχολιάζω, να μην μ' αρέσει τίποτα από ότι κι αν γίνεται, να θέλω κυβερνήσεις συνεργασίας αλλά τα κόμματα να μην συνεργάζονται (? ε? ? τι? ) και φυσικά.. να τα ξέρω όλα.

(image:Lost by ~Augle on deviant ART)

Από ιδέες σκίζουμε..αλλά στην πράξη είναι το θέμα, ή παραφράζοντας μια γνωστή θυμοσοφία: "στην πράξη κολλάει το σίδερο" !

Windows Vista xp !

Αφού τελειώσαμε (τελειώσαμε λέμε..) με τη στρατιωτική θητεία είπα να κάνω μερικές αλλαγές.. στον υπολογιστάκο μου..
Ψάχνοντας λοιπόν αρκετή ώρα βρήκα το site που με "βοήθησε" να πραγματοποιήσω την "αναβάθμιση" της εμφάνισης των windows xp που έχω ..

(πολυχρηστικό site θα έλεγα...)
Ποια αναβάθμιση ε? Λοιπόν: !-)


Η κάτω sidebar δεν είναι windows Vista.. Είναι ένα αρχείο rar από IDnueus_Signature_by_invasiondivine...Πού το βρήκα? Δεν σας λεώ...χεχε
Αύριο θα μου φέρουν και μια 512 RAM (θα γίνει 1024 η RAM, συμπαθητικά για μνήμη νομίζω..)..
Και νοιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω μετά από πολύ καιρό τον Βασίλη Στοϊδη καθώς και τον Αντρέα (από Χανιά) που με βοήθησαν να διαλέξω / φτιάξω τον υπολογιστάκο μου (τότε δεν ήξερα τι είναι η RAM !) και που μετά από 5 χρόνια ανταποκρίνεται πλήρως όταν και όπου χρειάζεται..
...S.T.A.L.K.E.R

Μην πυροβολείτε τον Artist@..

Υπάρχουν καλλιτέχνες σήμερα? Υπάρχουν εκείνοι οι άνθρωποι που να ζουν στο δικό τους παράλληλο κόσμο ή σύμπαν..
που η ¨οπτική¨ τους γωνία να είναι διαφορετική από την δική μας..
τηλεοπτική..ματιά, που να μιλούν στη
συνείδηση(;), στο υποσυνείδητο(;)
..δίχως να είναι προϊόντα αλλά ούτε και περιθώριο;

Μήπως λόγω της ταχύτητας με την οποία ζούμε(γρήγορο φαγητό, γρήγορες σχέσεις, γρήγορα συναισθήματα, γρήγορο κέρδος... τι στο καλό; λες και έχουμε γίνει διαφήμιση) δεν αφομοιώνουμε την ουσία;

Ίσως ναι.. ίσως να υπάρχουν.. και να είναι τυχεροί όσοι έχουν βρει τον δικό τους...καλλιτέχνη..

• MIKA
• System of a Down
• Τραγουδοποιοί..(λίγο από Διονύση)
• Aris Kazak
• artists and art
• e-artists
  

Κάθομαι στον υπολογιστή, ακούω Coldplay
"the Scientist" από http://www.myspace.com/jamiespoursas
και σκέφτομαι.......

Το πτυχίο που άλλοι το έχουν πάρει εδώ και καιρό, φτιάχνουν τη ζωή τους σιγά σιγά...κι εγώ ακόμη...στεναχωρώ τους δικούς μου...

Την κωνσταντίνα μου κι αυτά που έχουμε ζήσει αλλά και αυτά που είναι να έρθουν..άραγε θα είμαστε ευτυχισμένοι μέσα στα χρόνια (?)...

Τι θα κάνω με τη ζωή μου, με τις ζωές των άλλων...
πώς θα δώσω απαντήσεις, εγώ που έγινα "και καλά" πολιτικός, όταν δεν βρίσκω τις απαντήσεις μου..για ' μένα...Θέλω να φύγω...αλλά μάλλον θα μείνω, δεν κρύφτηκα ποτέ, δεν ξέρω να κρύβομαι..αν και μπορεί να είναι πολλές οι φορές που φοβάμαι..
Κανείς δεν είπε ότι είναι εύκολο ε?

Ρ. ΚΙΠΛΙΝΓΚ: “ΑΝ”

Αν μπορείς να κρατάς την ψυχραιμία σου
όταν οι άλλοι χάνουν τη δική τους
και ρίχνουν σε σένα την ευθύνη
και την αιτία της αδυναμίας τους.

Αν έχεις πίστη στον εαυτό σου
όταν οι άλλοι αμφιβάλλουν για σένα
και δε σε πειράζει αυτή η δυσπιστία τους

Αν μπορείς καρτερικά να περιμένεις
χωρίς να σε κουράζει η αναμονή,
ή όταν διαδίδουν ψέματα για σένα
να μην ξεπέφτεις και συ στο ψέμα,
ή όταν φανερά σου δείχνουν μίσος
να μην αφήσεις το μίσος να σε καταλάβει,
κι όμως να μη φαίνεσαι πολύ αγαθός
μήτε πολύ στοχαστικός στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι είσαι ικανός
δίχως να γίνεσαι σκλάβος των ονείρων

Αν να δέχεσαι μπορείς θρίαμβο και όλεθρο το ίδιο
και να αντιμετωπίζεις παρόμοια και τα δύο

Αν είσαι σε θέση να υπομένεις
ακούοντας την αλήθεια που συ είπες,
να επαναλαμβάνεται αλλοιωμένη από πονηρούς
που επιδιώκουν έτσι να παγιδέψουν αφελείς,
ή να παρατηρείς αυτά που συ τους έδωσες ζωή,
σπασμένα να κείτονται και παραπεταμένα
και να φτιάχνεις εξαρχής με εργαλεία φθαρμένα.

Αν τολμάς όλα σου τα πλούτη μαζεμένα
να τα παίζεις κορώνα-γράμματα μεμιάς,
να χάνεις κι απ' την αρχή να ξεκινάς
χωρίς να μέμφεσαι για τη μοίρα σου κανέναν

Αν μπορείς να κάνεις καρδιά, νεύρα και μυς
να σε υπηρετούν ακόμα κι όταν έχουν καταρρεύσει,
και γερά να κρατάς, ενώ δεν υπάρχει εντός σου
τίποτε πέρα από τη θέληση που τους λεει <βαστάτε!>

Αν μπορείς να μιλάς με χιλιάδες
κι όμως να κρατάς την αρετή σου,
ή να περπατάς με κυβερνήτες
κι όμως να μην αλλάζεις την απλή ζωή σου.

Αν ούτε εχθροί σε βλάψουν μπορούν,
μα ούτε και κοντινότεροι φίλοι,

Αν όλοι έχουν την ίδια αξία για σένα
και κανείς πιο πολύ από τους άλλους

Αν μπορείς να γεμίζεις τη μέρα σου
με εικοσιτέσσερις ώρες αξίας ζωής,
τότε δική σου θα είναι όλη η Γη
με όλα της τα αγαθά κι ακόμη:
Αληθινά θα είσαι Άνθρωπος παιδί μου.