Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα - ¨Συμμετοχή¨. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα - ¨Συμμετοχή¨. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2012

Ο ερχομός των... πουλιών.

Μπορεί να μην καταλαβαίνουμε τι ακριβώς παίζεται και συμβαίνει, μπορεί τα πράγματα αυτήν την στιγμή να αλλάζουν με ταχύτητες που ζαλίζουν...

Μπορεί αυτήν την στιγμή ο πλούτος να συγκεντρώνεται αντί να αναδιανέμεται, μπορεί η αγένεια, το θράσος και ο εγωισμός να κυριαρχούν...

Αλλά θα αλλάξουν...Όταν πάρουμε τη ζωή μας σοβαρά, όταν επανανοηματοδοτήσουμε ανθρώπινες αξίες ή την αξία του Ανθρώπου, όταν "αποχρησμοδοτήσουμε το έρεβος" (Α.Γ).
       

Μπορεί το σύστημα να είναι ανίκητο, αλλά φοβάται..Φοβάται τον ερχομό των πουλιών!!

Δεν ξέρω αν αργήσει...και πως θα γίνει...Μπορεί καν να μην είμαι εδώ..

Αλλά ποιος μπορεί να με σταματήσει να ελπίζω;

Πέμπτη, Μαρτίου 29, 2012

Από το ιστολόγιο του Μίμη Ανδρουλάκη

(Συμφωνώ διαφωνώντας, αν και... διαφωνώ συμφωνώντας. Εσείς θα επιλέξετε!!)

" Αγαπητέ φίλε,
 
Καλό είναι να μην κολλάμε σε σχήματα και να μη καθηλώνουμε τη σκέψη μας σε ατελείς, διάτρητους, ψευδεπίγραφους διαχωρισμούς.Μάλιστα για να χαλαρώσω λίγο την ένταση σου υπογραμμίζω πως σαν συγγραφέας του Μ ν προτιμώ, όπως έλεγε ο μακαρίτης φίλος και συμπατριώτης μου Μανώλης Ρασούλης, άλλες λέξεις με μ-ν: Μίνωας, Μανού, μάνα, μόνος, αμάν, αμίν,μνήμη, Μάνη, μανία κ.α όχι το μνημόνιο. Έκανα μάλιστα επί δέκα χρόνια ό,τι μπορούσα για να μην έρθει η μοιραία στιγμή που σε πετούν έξω οι αγορές και προσφεύγεις αναγκαστικά σε διεθνή δανειστή έσχατης ανάγκης υπό αυστηρούς όρους. Για να μην πιει το πικρό ποτήρι της χρεωκοπίας η Ελλάδα όπως συνέβη με τον Χ. Τρικούπη και τον Ελ. Βενιζέλο. Ζούσα επί δέκα χρόνια υπό το άγχος για την καταραμένη στιγμή που όλες οι διαθέσιμες επιλογές οδηγούν σε κάποιο μνημόνιο, δίχως μάλιστα τότε να υπήρχε αντίστοιχος μηχανισμός της Eυρωζώνης. Έγραφα κάθε χρόνο ένα βιβλίο, έκανα εκπομπές στο ραδιόφωνο, συνεντεύξεις, ομιλίες, διαλέξεις ακόμα και μαθήματα risk και crisis management με το ίδιο μοτίβο: την αποφυγή της επερχόμενης πιθανής χρεωκοπίας, το απίθανο πιθανό, το αδιανόητο δυνατό. Θυμάμαι πολλούς φίλους που σήμερα επιδίδονται σε “αντιμνημονιακή” ρητορεία να σνομπάρουν ή ακόμα και να χλευάζουν όλες τις προειδοποιήσεις κινδύνου. Ποιοι είναι λοιπόν αντιμνημονιακοί; Αυτοί ή οι άνθρωποι σαν και μένα που ακόμα και τις παραμονές των προηγούμενων εκλογών φώναζαν, με κόστος, sos καθώς οι προεκλογικές εξαγγελίες των κομμάτων ήταν ειδυλλιακές ζωγραφιές πάνω σε φούσκα έτοιμη να σκάσει από στιγμή σε στιγμή; Οι πολύχρωμες δυνάμεις της αμεριμνησίας, της μέθης και της ευφορίας με το εύκολο χρήμα, της πίστης σε μια ευημερία με δανεικά, της αντιμεταρρύθμισης είναι αντικειμενικά “μνημονιακές” ανεξάρτητα από το τι πιστεύουν για τον εαυτό τους. “Όταν αποκαεί το σπίτι όλοι φέρνουν νερό” αλλά τότε είναι μάταιο. Εκ των υστέρων λες εκ του ασφαλούς ό,τι θες. Η πρόληψη μετρά στην πολιτική. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

  • Το αναπτυξιακό πρότυπο της Ελλάδας, ο ελληνικός καπιταλισμός, ήταν επί δεκαετίες στη δομή και στη λογική του “μνημονιακός” αφού πάνω σε μια στενή και μη ανταγωνιστική παραγωγική βάση στηριζόταν μια μη βιώσιμη αντεστραμμένη πυραμίδα με υπερδανεισμό, υπερεισαγωγές, υπερκατανάλωση, παρασιτισμό. Η παγκόσμια κρίση χρέους απλώς επιτάχυνε τη χιονόμπαλα της χρεωκοπίας από την άνοιξη του 2010. Στις “καλές” μέρες συσσωρεύτηκε η σεισμική ενέργεια που αποδεσμεύτηκε στις “κακές”.
  • Η Νέα Δημοκρατία προσποιούνταν την έξαλλη αντιμνημονιακή ενώ είχε οδηγήσει το δημόσιο χρέος σε έξι χρόνια από 183 δισ. στα 330 δισ., δηλαδή σε θεμελιώδη δεδομένα πτώχευσης. Άλλαξε ρότα καθώς δεν μπορούσε να αναλάβει την ευθύνη μιας χαοτικής χρεωκοπίας και της καταστροφικής εξόδου από το ευρώ.
  • Το ΠΑΣΟΚ υποτίμησε πριν τις εκλογές, παρά τις προειδοποιήσεις, τον κίνδυνο ενός καταραμένου συγχρονισμού όλων των δαιμόνων της ελληνικής οικονομίας με τις γενετικές ατέλειες της Ευρωζώνης που μπορούσαν να δώσουν χρεωκοπία. Ωστόσο μπορεί βάσιμα να επικαλεστεί ότι υπάρχει εδώ που φτάσαμε κάτι χειρότερο κι από το μνημόνιο: το κανένα μνημόνιο, η καταστροφική άμεση χρεωκοπία με ολέθριες γεωπολιτικές συνέπειες για την ασφάλεια της χώρας και της Κύπρου.
  • Μπορεί να θεωρεί “αντιμνημονιακό” τον εαυτό της μια αριστερά που ψήφισε το Μάαστριχτ (3% έλλειμμα - 60% χρέος), η οποία θέλει και ευρώ και ευρωομόλογο και δανεικά από την Ευρώπη αλλά όλα αυτά σαν “δωρεάν γεύμα”; Μια αριστερά που αποκαλούσε “παραμύθι για δράκους” τον κίνδυνο χρεωκοπίας, συνιστούσε τον ανέφικτο δανεισμό από την Κίνα και τη Ρωσία, ζητούσε εκατοντάδες χιλιάδες διορισμούς δηλαδή ακόμα μεγαλύτερα ελλείμματα και χρέος; Μια αριστερά που υπερθεματίζει μόνο στα δικαιώματα και αγνοεί τις υποχρεώσεις, που φαντασιώνεται μια αναδιανομή αποσυνδεδεμένη επ’ αόριστο από την παραγωγή και την παραγωγικότητα και αντιστρατεύεται κάθε μεταρρύθμιση που θα αυξήσει την απόδοση του δημόσιου τομέα ώστε κάθε ευρώ του φορολογούμενου να δίνει μεγαλύτερη προστιθέμενη κοινωνική αξία;
  • Η ΔΗΜΑΡ αντιμνημονιακή; Φιλοευρωπαϊκή στο λόγο αλλά δεν είχε το κουράγιο, τουλάχιστον μέχρι τώρα, να αναλάβει ευθύνη για τη διάσωση της χώρας εντός του ευρώ. Το όχι θα οδηγούσε στις 20 του Μάρτη σε χρεωκοπία και σε δυναμική εξόδου απο το ευρώ. Στην πολιτική δυστυχώς μετρά ο νόμος των ακούσιων συνεπειών. Η αντιμνημονιακή “αθωότητά” της σκιάστηκε αφού συγκροτήθηκε σε κοινοβουλευτική ομάδα με βουλευτές που στήριξαν με πάθος την προεκλογική και μετεκλογική πολιτική της Κυβέρνησης Παπανδρέου, ψήφισαν το Μνημόνιο Ι, τους εφαρμοστικούς του νόμους, το Μεσοπρόθεσμο και τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης Παπαδήμου δηλαδή τη θεμελιώδη ουσία του Μνημονίου 2. Αντικειμενικά καταψήφισαν το “κούρεμα” του χρέους.
  • Το ΚΚΕ είναι το μόνο που στο επίπεδο της γενικής ζύμωσης μπορεί να ισχυριστεί ότι ειναι αντιμνημονιακό αν και στο επίπεδο της άμεσης πολιτικής δράσης έχει πραγματισμό και ξεπερνά το δίλημμα “ευρώ ή δραχμή” στο όνομα μιας μελλοντικής “λαϊκής εξουσίας” και του “σοσιαλισμού”. Τουλάχιστον τα κίνητρά του δεν είναι ο δημοσκοπικός καιροσκοπισμός που προκαλεί πυρετό γρήγορης πολιτικής αρπακτής σ’ άλλα πρόσωπα, σ’ άλλα κόμματα.
  • Το ΛΑΟΣ αντιμνημονιακό; Θεέ και Κύριε!
  • Οι βουλευτές της ΝΔ που πήγαν στο “οι ανεξάρτητοι Έλληνες” του Καμμένου θέλουν διάσωση εντός της Eυρωζώνης απλώς αιφνιδιάστηκαν από τον Σαμαρά και επιθυμούσαν να υπογράψει το λογαριασμό μόνο το ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή ήθελαν αυτοί να είναι και “free riders”, “τζαμπατζήδες” στην ευρωπαϊκή διάσωση. Ωστόσο έχουν και ένα δίκιο αφού επί δύο χρόνια η ηγεσία της ΝΔ τους δέσμευε σ’ έναν ακραίο αντιμνημονιακό λόγο.
  • Η Κοινωνική Συμφωνία αντιμνημονιακή; Ηγετικά της πρόσωπα είναι από τους πρωταγωνιστές της αμεριμνησίας που συνέβαλε κι αυτή σαν καταληκτική αιτία στην έξοδο από τις αγορές προς το Μνημόνιο. Άσε που ψήφισαν στη σειρά τα μνημόνια.


Αγαπητέ φίλε,

όλοι οι Έλληνες είμαστε “αντιμνημονιακοί” ως προς τις δεσμεύσεις αλλά “μνημονιακοί” στα δανεικά, στα λεφτά. Η συζήτηση “μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί” έχει πια ξεπεραστεί αφού μετά το PSI έχουμε “κάψει τα πλοία της επιστροφής” - είναι ώρα για φυγή προς τα μπρος - και δίνουμε τη μάχη πάνω σε μια νέα πραγματικότητα για να ξανακερδηθεί ο χαμένος χρόνος, οι χαμένες θέσεις εργασίας, τα χαμένα εισοδήματα και για να χτίσουμε ένα νέο βιώσιμο αναπτυξιακό πρότυπο. Έχει διαμορφωθεί μια νέα πραγματικότητα όχι όμως αμετάλλακτη και σιδερένια. Είναι υπό συνεχή διαπραγμάτευση στην Ευρώπη, κινητικότητα με πιθανές συμμαχίες και μεταβολές στο συσχετισμό των δυνάμεων. Αν θέλουμε πράγματι στην πράξη να είμαστε “αντιμνημονιακοί”, να υπερβούμε δηλαδή θετικά το Μνημόνιο δίχως καταστροφικές εξελίξεις πρέπει:
Πρώτο, να βάλουμε μπροστά ένα εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, απασχόλησης, κοινωνικής συνοχής που θα δώσει εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.
Δεύτερο, να αποκαταστήσουμε τις απώλειες των μη προνομιούχων καθώς η χώρα θα μπαίνει στη νέα ανάπτυξη.
Τρίτο, να πετύχουμε ένα ρήγμα στον άξονα της Δεξιάς Μέρκελ - Σαρκοζί, να ανατρέψουμε τη γενικευμένη πολιτική λιτότητας στην Ευρώπη, να πραγματώσουμε ένα νέο ιστορικό συμβιβασμό Βορρά - Νότου, να εκδώσουμε ένα αναπτυξιακό ευρωομόλογο για ένα Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Ανάπτυξης και Συνοχής (νέο Μάρσαλ).
Τέταρτο, να απαιτήσουμε στον κατάλληλο χρόνο σημαντική διαγραφή και του “επίσημου” χρέους (κράτη και Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα).

Αυτός είναι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος για την ασφαλή και γρήγορη υπέρβαση των Μνημονίων, ειδικά της υφεσιακής λογικής τους. Ο δρόμος της Αυτοδύναμης Ελλάδας. Ο δρόμος ανάκτησης των εισοδημάτων. Όλα τα άλλα είναι προεκλογικός αέρας κοπανιστός καθώς μερικοί πήγαν να κάνουν εκλογικό “ταμείο” παίζοντας ζάρια με τη χρεωκοπία της Ελλάδας. Το σχήμα “μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί” ήταν ψευδεπίγραφο και τώρα χάνει τη σημασία του, είναι παντελώς ανεπίκαιρο.

Τετάρτη, Νοεμβρίου 30, 2011

Excuse me... "what the f#ck" ?

-Υποσχέσεις δόθηκαν..
-Όχι από εμένα! 



-Είμαι στην υπηρεσία 24 χρόνια, τοποθετημένος στην Ελλάδα για 15!
Ο Παπανδρέου θα κέρδιζε τις εκλογές, αν δε βοηθούσα τη χούντα να τον πιάσει!
Συμβούλευσα και εκπαίδευσα τον Ελληνικό στρατό, εξουδετέρωσα αρχηγούς κομμουνιστών...
...
...

-Επί 24 χρόνια επιχειρούν να με σκοτώσουν, άνθρωποι που ξέρουν πώς.
Πιστεύεις επειδή ο πατέρας μου ήταν ένας Έλληνας που έφτιαχνε γκαζόζες;
Ή επειδή είμαι αμερικανός κατάσκοπος; Go f#ck yourself, you f#cking child..
...
...


Μάλιστα... Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 2007.
Άραγε ποια ταινία θα βγει - και τι θα λέει - το 2051;

Είναι πολλές οι φορές που δεν μπορώ να σκεφτώ αν το μυαλό αναλύει και συνθέτει βάσει λογικής ή απλά φτιάχνει μόνο του την ιστορία που θέλει να πιστεύει...να πιστεύω...Δεν ξέρω..
Αυτό που νοιώθω όμως είναι ότι πρέπει να δείξουμε προσοχή στο ΚΕΝΟ !

ή αλλιώς: Mind the GAP...

Υ.Γ:
Βέβαια ο καθένας θα μπορούσε να πει τώρα:  "Excuse me...what the fuck" ?


 

Τρίτη, Απριλίου 20, 2010

Λοιπόν... ας χορέψουμε !



Θέλουμε, δεν θέλουμε το πάρτυ τελείωσε.. Τα ψέμματα τελείωσαν, η τηλεοπτική δημοκρατία τελειώνει, η "ιδιωτική" οικονομία με τις πλάτες του Δημοσίου τελείωσε.. Η εποχή του κέρδους, η εποχή όπου κυρίαρχο κίνητρο είναι το κέρδος τελειώνει, έρχεται η εποχή της ωφέλειας.. Πόσο ωφέλιμο είναι αυτό που κάνεις για την κοινωνία, το περιβάλλον, την οικονομία.. Η επανάσταση από τα μέσα προς τα έξω είναι εδώ.. Και μέχρι η ανθρωπότητα να σταθεροποιηθεί σε μια νέα ισορροπία οικονομίας (αγοράς) - κοινωνίας - κράτους... "alors on dance" !!


γιατί αλλιώς μας βλέπω...voodoo people ! !


Παρασκευή, Ιουνίου 05, 2009

REC (on)

Η ζωντανή συνέντευξη που έδωσε την Τετάρτη 3.6.2009, ο Γιώργος Παπανδρέου στο TVXS. Ο Στέλιος Κούλογλου μετέφερε τις ερωτήσεις που συγκεντρώθηκαν τις προηγούμενες μέρες στο TVXS, αλλά και πολλές από αυτές που διατυπώθηκαν κατά την διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης.




--
" Για το ¨αρχείο¨: η πρώτη διαδικτυακή συνέντευξη που έδωσε ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν στις 10.11.2007, όταν απάντησε σε, νομίζω 15, ερωτήσεις που είχε συγκεντρώσει και στείλει μία ομάδα bloggers μέσω youtube.

Από την ερασιτεχνική λήψη που κάναμε τότε, με μία απλή κάμερα στο σπίτι του (πρωί-πρωί, για να έχει φως και να είναι καλή η εικόνα), μέχρι την οργάνωση της συνέντευξης αυτής, με τις πολλές κάμερες, την ζωντανή μετάδοση, το πολύ μεγαλύτερο κοινό, τις ζωντανές ερωτήσεις, την ύπαρξη ενός "backchannel" που ονομάζεται twitter και την ύπαρξη ελληνικών διαδικτυακών καναλιών, έχουν αλλάξει πολλά.

Νομίζω ότι όπως και τότε, έτσι και σήμερα θέσαμε ένα νέο μέτρο σύγκρισης για παρόμοιες διαδικτυακές συνεντεύξεις -προφανώς υπάρχουν πολλά που θα θέλαμε να βελτιώσουμε και θα τα βελτιώσουμε την επόμενη φορά"... Από τον VryPan του Rec(on) και του..
vrypan|net|weblog..

Σάββατο, Μαΐου 30, 2009

ποιά «Συζήτηση» ή Γιατί να συζητάμε προγράμματα;




Γιατί να συζητάμε προγράμματα; from Andreas Triantafillidis on Vimeo.

Ευχαριστώ για την ενημέρωση τον Θεόδωρο Καρούνο..


" Γιατί το κάνουμε αυτό; Ποιοι είμαστε;

για να ξέρουμε και να συζητάμε για πολιτικά ζητήματα
κι όχι μόνο για πολιτικούς κι αόριστες ιδεολογίες.
Ώστε να αρχίσουν ολοένα περισσότερο τα κόμματα να
συζητάνε με τους πολίτες αυτά τα ζητήματα.

είμαστε πολίτες, καθένας με τις προτιμήσεις του, αλλά με την ίδια πεποίθηση, πως η συμμετοχή των πολιτών είναι το σημαντικότερο ζητούμενο στη Δημοκρατία"... http://www.deb8.gr/

Σάββατο, Ιανουαρίου 17, 2009

Η φρίκη του πολέμου..

Δεν ήθελα να γράψω από την ασφάλεια του μικρού μου δωματίου για όσα συμβαίνουν στην Παλαιστίνη...Δεν έχω ζήσει σε τέτοιες συνθήκες και άρα δεν θεωρώ το εαυτό μου άξιο να σχολιάσει ή να σας πει κάτι άξιο λόγου..
Άκουσα το παρακάτω ραδιοφωνικό απόσπασμα και θεώρησα την πράξη αξιέπαινη και ότι πρέπει να αναμεταδοθεί και να μαθευτεί..
Γιατί δεν αρκεί να καυτηριάζουμε μόνο το στραβό και το άδικο (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ξεχνάμε), αλλά να αναδεικνύουμε το δίκαιο και το σωστό..


Οι γιατροί Άρης Μουσιώνης, Ηλίας Καρανίκας, Θανάσης Νησιώτης, και τα μέλη της αποστολής Χρήστος Καπάταης και Αλέκος Στάμου, μιλούν στους δημοσιογράφους για την συγκλονιστική εμπειρία που έζησαν στην εμπόλεμη ζώνη της Παλαιστίνης.


click play

(thanks Krogias for the code)


Να σκεφτούμε, να προβληματιστούμε, να δράσουμε.. Μήπως και βγάλουμε το σακάκι του κυνισμού και του βολεμένου ατομικισμού...Να σκεφτούμε τους τόσους και τόσους που μπορεί να προσφέρουν ακόμη και τη ζωή τους (και είναι πολλοί που παραμένουν σε εμπόλεμες ζώνες) για να βοηθήσουν τον συνάνθρωπό τους...

Η φρίκη του πολέμου δεν έχει σύνορα. Σήμερα εκεί, χθες στη γειτονιά μας (Βαλκάνια), αύριο εδώ...


[Αν και εμείς, εδώ που τα λέμε, μπορούμε να σκοτωθούμε μεταξύ μας..]

Τετάρτη, Απριλίου 09, 2008

E v o l v e

Καμιά φορά, ένα βιβλίο που μπορεί να μην υπολόγιζες, ένα άρθρο, μια ταινία κινουμένων σχεδίων, μια εικόνα ή μια φωτογραφία σου ανοίγουν έναν κόσμο διαφορετικής σκέψης, διαφορετικής προσέγγισης των προβλημάτων..Τα διάφορα άγχη σου, οι γόρδιοι δεσμοί σου, οι εφιάλτες σου διαλύονται, λύνονται, ξυπνάς..Η εσωτερική σου συζήτηση, αναζήτηση, μάχη με τον κόσμο σου (;), το υποσυνείδητό σου (;) τελειώνει και ξεκινάει μια απίστευτη εξωτερίκευση αισθημάτων(;), συναισθημάτων(;)...εμπιστοσύνης! Κι αυτό φαντάζει παράξενο. Ή μήπως όχι;


δηλ@δή..

- Ο κόσμος που ζούμε, ανήκει στον εχθρό. Πρέπει να ζούμε προσεχτικά. Πρέπει να φροντίζουμε τον εαυτό μας γιε μου.. Στο κάτω κάτω είναι το μόνο που έχουμε..
- Όχι μπαμπά..Δεν το πιστεύω. Εννοείς δηλαδή πως το μέλλον είναι...
μπορεί να είναι μόνο έτσι;

- Είναι η φυσική ροή των πραγμάτων. Δεν μπορείς να αλλάξεις τη φύση.
- Μα η φύση είναι αλλαγή, μπαμπά..Το μέρος της που μπορούμε να επηρεάσουμε!
Και αλλάζει όταν το αποφασίσουμε..

- Που πας;
- Ελπίζω..μπροστά!

(Περιμένετε να σας πω από ποια ταινία είναι ο παραπάνω διάλογος ε? Δεεεν νομίζω..ή όπως το λέμε και στα..ελληνικά: "I'm not a rat"..)

Παρασκευή, Μαρτίου 14, 2008

"Γόνιμο"..

Υπάρχει κάτι πιο σύνθετο και πιο μυστικό, σχεδόν απροσδιόριστο, που ενώ βουτάς στις μαύρες σελίδες του εαυτού σου (ή "ο νόμος της βαρύτητας σε καθηλώνει"..),ενώ ο αέρας που αναπνέεις έχει την οσμή της απογοήτευσης..κάτι συμβαίνει,νοιώθεις τις ζεστές ψυχές των ανθρώπων να σε αγκαλιάζουν, να σου δίνουν κουράγιο και να ελπίζεις.
(The Road to Winter by ~chefranden on deviantART)

Να ελπίζεις, ότι έστω και αν χρειαστεί να διαβείς το μονοπάτι του απέραντου σκοτεινού τίποτα` μόνος σου, μπορεί και να φτάσεις...στο φωτεινό νησάκι του όλου..
Οι σκέψεις των ζεστών ψυχών σε κρατούν ζωντανό, μα πάνω απ' όλα λέφτερο! 4 αγρότες, 40 περίπου χρονών, η ανάλυση των πραγμάτων και της ζωής, η άδολη και αληθινή τους πίστη... για Αλλαγή!

Τους ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!



Τρίτη, Νοεμβρίου 06, 2007

Αναδάσωση Σέιχ Σου ":-)

Αφού δεν μου έδωσαν άδεια απολύσεως, είπα κι εγώ να μην αφήσω τον εκνευρισμό μου ανεκμετάλλευτο ! Έτσι, στις 4/11/2007 πήγαμε μετά από πρωτοβουλία του super-man ξάδερφου στο Σέιχ-Σου και βοηθήσαμε στην κίνηση που έκαναν τα συνεταιριστικά supermarket Άριστα..δίχως κάμερες, έτσι; όχι για να μη λέτε, χεχε...Σύντομα θα ανεβάσω και φωτογραφίες..(ωωπ, τις έφερα..)




Και που είστε..ραντεβού και πάλι για αναδάσωση το Φλεβάρη!

Αξίζουν πολλά όσοι φοιτητές, παιδιά, οικογένειες, σύλλογοι άφησαν 2 με 3 ώρες από την Κυριακάτικη συνήθως ξεκούρασή τους και έκαναν πράξη την οικολογική τους ευαισθησία, πολύ πριν αρχίσει να "πουλάει" το θέμα τηλεοπτικά..Ήταν όμορφα που βάλαμε κι εμείς ένα λιθαράκι..ή καλύτερα ένα δεντράκι..ακόμη..

Άντε, 2 και σήμερα μείνανε..

Τετάρτη, Οκτωβρίου 03, 2007

¨Φωτεινό παράδειγμα¨

Μας αξίζουν συγχαρητήρια ! .. Τώρα που σιγά σιγά φεύγουν τα φώτα της δημοσιότητας και οι "ειδικοί" σταμάτησαν επιτέλους να μιλάνε, τώρα που μας τελείωσαν όλοι οι όψιμοι λυπημένοι και οι αγοραστές οικολογικής συνείδησης, τώρα νομίζω ότι μπορώ κι εγώ να πω με σιγουριά : Ε, Δεν την ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΣΤΑΝΟ ! ΕΙΜΑΣΤΕ όντως ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ στον κόσμο... Έχουμε τους πολιτικούς που ΘΕΛΟΥΜΕ, της κοινωνίας είμαστε ο καθρέφτης, τα λάθη μας τα σβήνουμε μ'ένα καφεδάκι κι από 'δω πάν(ε) κι άλλοι..Ε, ναι λοιπόν ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ! Κρίμα μόνο γι' αυτούς που "για άλλα κλαίει η ψυχή τους"... Κρίμα για τους φιλότιμους, για τους ξενιτεμένους, γι'αυτούς που πραγματικά άλλα ζητάνε κι αλλιώς, εκ των καταστάσεων, ζούνε...


.............................


"Πόσοι από αυτούς τους εντελώς ακατάλληλους εθελοντές του φραπέ είναι πράγματι διατεθειμένοι να θυσιάσουν τον απαραίτητο χρόνο που απαιτείται (μία με δύο εβδομάδες ετησίως) για να ενταχθούν αμισθί σε μία πολιτοφυλακή οργανωμένη κατά το ελβετικό πρότυπο και μέσω κατάλληλης εκπαίδευσης να καταστούν ικανοί να βοηθήσουν στον περιορισμό των επιπτώσεων τέτοιων εκτάκτων καταστάσεων?" (http://www.parrisia.com/)

Τετάρτη, Ιουλίου 18, 2007

"Ας τα βρούμε αλλιώτικα" !-)

Δευτέρα, Οκτωβρίου 16, 2006

Εκλογές

Σήμερα 16 Οκτωβρίου 2006 τελείωσαν και οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση..Τελικά ο συντηρητισμός "ψηφίζει" πιο εύκολα..Οι υπόλοιποι χρειαζόμαστε το όραμα, την έμπνευση, το ορατό αποτέλεσμα, το δύσκολο..Ας είναι.. Ή μάλλον, έτσι πρέπει να είναι..

Τρίτη, Οκτωβρίου 03, 2006

Νοοτροπία

Έχω κουραστεί από την υποτιθέμενη "ελληνική νοοτροπία". Αρκεί λοιπόν, σύμφωνα μ' αυτήν, να κάνεις μια συζήτηση στο καφενείο, να βρίσεις και όσους ασχολούνται με τα κοινά ("δεν ξέρουν τίποτα", "κοιτάνε μόνο πως να βολευτούν, τα λαμόγια", "έτσι θα έπρεπε να γίνει το τάδε θέμα και θα λυνόταν αμέσως" κλπ) και , ως δια μαγείας, τα προβλήματα του τόπου λύνονται. Όπως επίσης αρκεί σε κάποιο τηλεμαραθώνιο αγάπης να δώσεις χρήματα για να νοιώσεις φιλάνθρωπος (σιγά μην κάτσεις να αφιερώσεις χρόνο και ψυχολογικό φόρτο σε κάποια εθελοντική οργάνωση)..Και ο κατάλογος συνεχίζεται..
Θα πρέπει να πεθάνει ένα μικρό παιδί για να πάμε (ευκαιριακά) να γίνουμε δωρητές οργάνων.. Αν δεν μας βλέπει κανείς πετάμε τα σκουπίδια μας όπου να 'ναι.. Δεν είμαστε ρατσιστές αρκεί να μη σηκώνει τη σημαία μας αλλοδαπός.. Δεν έχουμε πρόβλημα με τους gay αρκεί να μην είναι κάποιο απ' τα παιδιά μας.. Κοιτάμε πως θα κάνουμε τη δουλειά μας με οποιοδήποτε τρόπο (χρηματισμό, μικροπαρανομία κλπ) (π.χ: δίπλωμα οδήγησης..) και όταν τα καταφέρουμε το θεωρούμε μαγκιά, αλλά κατά τα άλλα για όλα μας φταίει το κράτος.. Εννοείται ότι είμαστε υπέρ της καθαριότητας και του μαζέματος των σκουπιδιών αρκεί η χωματερή να μην γίνει στην πόλη μας.. Όπως επίσης ότι και να γίνει, θα τα προλαβαίνουμε και θα ναι όλα έτοιμα την τελευταία στιγμή (Σιγά μη δούλεψαν, έτρεξαν, μόχθησαν, οργανώθηκαν για περίπου 5 χρόνια τόσοι άνθρωποι για να είναι έτοιμοι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, σε 3 μήνες τα κάναμε όλα)..Φωνάζουμε για τις λαμογιές του τάδε βουλευτή και μετά πάμε και τον ψηφίζουμε.. Δεν ξέρουμε τι είναι ο συνήγορος του πολίτη, τι λέει το σύνταγμά μας, τι λέει το ευρωσύνταγμα, ποια είναι τα δικαιώματα μας απέναντι στο κράτος, αλλά ξέρουμε ποιος είναι ο Περικλής, τι είναι το fame story, τα παρασκήνια της eurovision κλπ..
Ναι ξέρω ξέρω.. Δεν είναι όλοι έτσι, του έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει, τι ανθελληνικά είναι αυτά που γράφεις κλπ κλπ.. Όποιοι χαίρονται να λένε ότι έτσι πρέπει να είμαστε, μάλλον αυτός/ή είναι που δεν αγαπάνε τον τόπο τους, παρερμηνεύουν τον όρο παράδοση, ελληνισμός, έθνος και δε θέλουν την πρόοδο. Πρόοδος, ωραία λέξη!
Και Πρόοδος = Αριστερά. Σωστά;
Κατά τη γνώμη μου, όχι και τόσο, έτσι όπως τουλάχιστον εκφράζεται σήμερα στον τόπο μας. Γιατί τι είδους αριστερά είναι αυτή που φοβάται να διεκδικήσει τα κεκτημένα του αύριο και προσπαθεί να μη χάσει κάτι από τα κεκτημένα του χθες; Που πήγε η Αριστερά ως δύναμη ανανέωσης, νέων ιδεών, νέων τρόπων πάλης, μελλοντικών διεκδικήσεων; Τι γίνεται με την τηλεργασία, τη βιοηθική, τη δια βίου μάθηση, τις νέες τεχνολογίες, την αρχιτεκτονική των πόλεων, των σχολικών κτιρίων, τις βιολογικές καλλιέργειες κλπ..

Τώρα, λογικά, κάπου εδώ είναι το σημείο όπου θα έπρεπε να καταθέτω τις προτάσεις μου, να γράψω και κάτι ελπιδοφόρο ή όπου απογοητευμένος από όλους και όλα να πω ότι δεν ασχολούμε, τι νόημα έχει, και που τα λέω ποιος θα μ' ακούσει κλπ κλπ..
…………………………….
"Οι -ισμοί έχουν πεθάνει πια. Ούτε ο καπιταλισμός ούτε ο σοσιαλισμός, όπως τους ζήσαμε, αποτελούν τα ελκυστικά οράματα για τη νέα γενεά..
..Το καινούργιο όραμα είναι ουμανιστικό. Ο άνθρωπος ο ίδιος κατέχει το προσκήνιο. Αξιολογεί πολύ υψηλά την εντιμότητα, την ειλικρίνεια, τη λιτή έκφραση. Είναι θερμός οπαδός της ισότητας. Απορρίπτει την αυθεντία στην οποιαδήποτε μορφή της, υποστηρίζοντας το δικαίωμα του ανθρώπου για την αυτο-ολοκλήρωσή του πάνω σε γραμμές που ο ίδιος έχει εκλέξει και όχι πάνω σε υποδείγματα που όρισε κάποια κοινωνική αρχή. Η αναζήτηση τούτη για ένα ορισμό της ουμανιστικής τάξης, για μια κοινωνία ισότητας, για μια απαλλαγμένη από ιδεολογίες κοσμοθεώρηση και για μια πολιτική τάξη, στην οποία το Κράτος να είναι μάλλον υπηρέτης παρά κύριος, έχει ακόμα μακρύ δρόμο μπροστά της πριν φτάσει στο στόχο της. Ένα πράγμα, ωστόσο, είναι βέβαιο: το καίριο, το δεσπόζον θέμα της νέας γενεάς είναι το αίτημα για την ελευθερία του ανθρώπου". (Α.Π. "Η ελευθερία του ανθρώπου", εκδόσεις Καρανάση).

Και (αλλά, επίσης, όμως κλπ)
"Εις εκάστον άνθρωπον εμφωλεύει προ παντός εγωισμός κολοσσιαίος, ο οποίος υπερπηδά κατά τον ευκολότερον τρόπον τα όρια του δικαίου, αυτό μας διδάσκει εν σμικρώ η καθημερινή ζωή, και εν μεγάλω εκάστη σελίς της ιστορίας" ("Ηθική Δίκαιον και Πολιτική", A.Schopenhauer)

..Δεν με φοβίζει το αν έχω κουραστεί, με φοβίζει το αν έχω κουράσει..

---

..

"Διαβάζονται..."