Λοιπόν... ας χορέψουμε !

Θέλουμε, δεν θέλουμε το πάρτυ τελείωσε.. Τα ψέμματα τελείωσαν, η τηλεοπτική δημοκρατία τελειώνει, η "ιδιωτική" οικονομία με τις πλάτες του Δημοσίου τελείωσε.. Η εποχή του κέρδους, η εποχή όπου κυρίαρχο κίνητρο είναι το κέρδος τελειώνει, έρχεται η εποχή της ωφέλειας.. Πόσο ωφέλιμο είναι αυτό που κάνεις για την κοινωνία, το περιβάλλον, την οικονομία.. Η επανάσταση από τα μέσα προς τα έξω είναι εδώ.. Και μέχρι η ανθρωπότητα να σταθεροποιηθεί σε μια νέα ισορροπία οικονομίας (αγοράς) - κοινωνίας - κράτους... "alors on dance" !!

γιατί αλλιώς μας βλέπω...voodoo people ! !

Real V@lue...σύντομα κοντά σας!

Real V@lue ( www.realvalue.gr )

Man in the Mirror

"I'm Gonna Make A Change,

For Once In My Life

It's Gonna Feel Real Good,

Gonna Make A Difference

Gonna Make It Right . .

                           

I'm Starting With The Man In

The Mirror

(Ooh!)

I'm Asking Him To Change

His Ways

(Ooh!)

And No Message Could Have

Been Any Clearer

If You Wanna Make The World

A Better Place

(If You Wanna Make The

World A Better Place)

Take A Look At Yourself And

Then Make A Change

(Take A Look At Yourself And

Then Make A Change)"..

Δρόμοι..

[Του Ρούσσου Βρανά]

{εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" (Πέμπτη, 18 Ιουνίου, 2009)}
=================================

Ο Μάικλ Μουρ...
... μεγάλωσε στο Φλιντ του Μίσιγκαν. Ο πατέρας του εργάστηκε στην Τζένεραλ Μότορς. Σήμερα, «μπροστά στο νεκρικό κρεβάτι της Τζένεραλ Μότορς», λέει ο Αμερικανός σκηνοθέτης, «τολμώ να πω πως νιώθω πλημμυρισμένος από χαρά για την κατάντια της εταιρείας που κατέστρεψε την ιδιαίτερη πατρίδα μου».
Το Φλιντ...
... είναι πια μια από τις φτωχότερες αμερικανικές πόλεις. Δεν είναι βιώσιμη. Γι΄ αυτό οι αμερικανικές αρχές αποφάσισαν να κατεδαφίσουν ολόκληρες συνοικίες που τις έχουν εγκαταλείψει οι κάτοικοί τους και να περιορίσουν κατά 40% την έκταση της πόλης. Το Φλιντ θα χρησιμεύσει σαν ένα πειραματικό εργαστήριο. Γιατί την ίδια τύχη θα έχουν άλλες 50 αμερικανικές πόλεις, όπως το Ντιτρόιτ, η Φιλαδέλφεια, το Πίτσμπουργκ, η Βαλτιμόρη και το Μέμφις. Πολλές από αυτές ήταν κάποτε μεγάλα κέντρα της αμερικανικής βιομηχανίας αυτοκινήτου. Η Καρίνα Πάλαγκστ, διευθύντρια του προγράμματος «Πόλεις που συρρικνώνονται» στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, εξομολογείται στη βρετανική εφημερίδα «Τέλεγκραφ» πως υπάρχει «ένα πολιτιστικό και πολιτικό» ταμπού που εμποδίζει τους ανθρώπους να αποδεχτούν την πραγματικότητα της αμερικανικής παρακμής. Όμως, στο Φλιντ, αυτό το ταμπού το έχουν ξεπεράσει από καιρό. Γιατί η πόλη έχει πιάσει πάτο. Όπως λέει ο Νταν Κίλντι, επικεφαλής της κομητείας στην οποία ανήκει η πόλη, «η παρακμή είναι μια πραγματικότητα της ζωής μας και αν την αρνηθούμε, θα είναι σαν να αρνούμαστε τη δύναμη της βαρύτητας». Το Φλιντ, καμιά εκατοστή χιλιόμετρα από το Ντιτρόιτ, υπήρξε το λίκνο της Τζένεραλ Μότορς. Ο πεσμένος γίγαντας της αμερικανικής βιομηχανίας αυτοκινήτου απασχολούσε κάποτε 79.000 εργαζομένους. Σήμερα δεν ξεπερνούν τους 8.000. Η ανεργία έχει φθάσει στο 20% και ο πληθυσμός του Φλιντ έχει μείνει ο μισός (περίπου 110.000 χιλιάδες κάτοικοι). Η φυγή των νέων άδειασε τους δρόμους και τις συνοικίες της πόλης. Στο κέντρο του Φλιντ, άδειο, το ξενοδοχείο Ντουράντ, που έχει πάρει το όνομα του ιδρυτή της Τζένεραλ Μότορς, ήταν κάποτε ξακουστό, αλλά σήμερα είναι το σύμβολο της παρακμής της πόλης.

Η πόλη...
... του Φλιντ εθεωρείτο κάποτε υποδειγματική, όταν ήκμαζε η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία. Σήμερα πάλι ξαναγίνεται παράδειγμα προς μίμηση, αλλά για διαφορετικούς λόγους: πρέπει ένα μεγάλο μέρος της να κατεδαφιστεί, και σε αυτήν και σε άλλες 50 πρώην βιομηχανικές πόλεις, αν θέλουν να γλιτώσουν τη χρεοκοπία. Το Φλιντ θα αναζητήσει τώρα τη σωτηρία του επικεντρώνοντας την οικονομία του στην παροχή υπηρεσιών Υγείας και Παιδείας. Γιατί αυτές δεν μεταφέρονται εύκολα στο εξωτερικό από τους επιχειρηματίες. Το Φλιντ δεν θα είχε φθάσει στη σημερινή κατάντια, αν η Τζένεραλ Μότορς δεν μετέφερε θέσεις εργασίας στο Μεξικό για να κερδίσει από τα χαμηλά ημερομίσθια.
Είναι...
... σαν να κλαδεύουμε ένα δέντρο για να βγάλει νέα φυλλωσιά, απαντάει ο Κίλντι σε όποιους τον επικρίνουν για τη συρρίκνωση της πόλης του. Ναι, μόνο που εκείνοι που του έβαλαν στο χέρι το κλαδευτήρι, τρύγησαν πρώτα όλους τους καρπούς κι ύστερα το έβαλαν στα πόδια.

[ Δρόμοι ]

Του Ρούσσου Βρανά: rvranas@otenet.gr